Introductie
In dit artikel beschrijf ik mijn zogenoemde slechte en lastige eigenschappen, en hoe ik ze lange tijd totaal verkeerd heb begrepen.
Geen wonder dat het bestrijden ervan, mijn pogingen om een beter mens te worden, volledig zijn gestrand.
Mijn slechte eigenschappen
Als ik ze onder elkaar zet in een lijstje, dan heb ik er best veel.
Eigenschappen die mijzelf belemmeren in het ervaren van harmonie in mijn leven en/of eigenschappen waardoor anderen moeite hebben met mijn gedrag.
Mijn, nog niet eens complete, lijstje:
- Perfectionisme
- Voor alles de Waarheid willen kennen en doorgronden
- Liever alleen zijn dan met mensen bij wie ik geen geestverwantschap ervaar
- Behoefte aan zekerheid
- Angst voor afwijzing
- Controle, het gevoel zelf aan het roer te moeten staan
Het gekke is: al deze eigenschappen zijn in de loop van de jaren gewoon een actieve rol in mijn leven blijven spelen.
Ook na ruim vijfentwintig jaar intensief zelfonderzoek is er eigenlijk niets wezenlijks veranderd — hoe hard ik ook aan mezelf heb gewerkt om een “beter” mens te worden.
Zijn slechte eigenschappen slecht?
Natuurlijk ben ik in de loop der jaren gaan inzien dat elke eigenschap in principe neutraal is. Het hangt ervan af of je de zon- of de schaduwzijde ervan leeft.
Als professioneel astroloog heb ik zelfs een uitstekend instrument in handen om persoonlijke eigenschappen en kwaliteiten in kaart te brengen. Ik wéét dus: eigenschappen verdwijnen niet. Ze behoren tot het potentieel van jouw expressie.
Toch bleef er een vraag knagen:
welk (hoger) doel dient het hebben van belemmerende eigenschappen eigenlijk?
In spirituele kringen spreekt men graag over het “leren van lessen”, zodat je je uiteindelijk kunt opwerken naar een verlichte staat. Een staat waarin je niet meer wedergeboren hoeft te worden.
Oftewel: het leven is lijden — en daar moet je zo snel mogelijk vanaf.
Belemmerende eigenschappen van jezelf (en vooral die van anderen) zijn daarvan de oorzaak.
Hmm…
De taal van slechte eigenschappen
Vanuit non-duaal perspectief staat deze visie haaks op het idee dat wij een uitdrukking zijn van bewustzijn waarin bewustzijn zichzelf ervaart.
Vanuit dat oogpunt is leven juist een feest: het leven vieren als manifestatiekanaal van bewustzijn.
Wat ons tegenhoudt om het leven vanuit een natuurlijke staat van zijn te leven, is niet het leven zelf, maar onze Mind.
Mind spreekt de taal van belemmerende eigenschappen niet. Ze begrijpt niet wat deze eigenschappen ons te zeggen hebben en trekt daardoor een ogenschijnlijk logische conclusie:
Belemmerende eigenschappen belemmeren de natuurlijke doorstroming — dus moeten ze weg.
Maar wat vertellen deze eigenschappen ons eigenlijk?
Ik was zelf aangenaam verrast toen ik ontdekte dat ik de taal van mijn zogenoemde slechte eigenschappen kon verstaan.
Ineens wist ik waarom het me nooit gelukt was ze te transformeren.
Sterker nog: waarom ik nooit echt bereid was afscheid van ze te nemen.
Neem mijn perfectionisme.
Al zag iedereen om me heen dat ik mezelf ermee belemmerde in maatschappelijke vooruitgang, toch voelde ik intuïtief: hier zit een waarheid in waar niet mee te sjoemelen valt.
Intuïtie als sleutel
De sleutel tot het begrijpen van de taal van je slechte eigenschappen ligt in je intuïtie.
Het was mijn intuïtie die mij vertelde dat er niets mis is met perfectionisme. Dat perfectionisme — net als liefde, schoonheid en waarheid — een verwijzing is naar wie wij werkelijk zijn.
Want het leven is perfect.
Met “het leven” bedoel ik dat wat wij zijn. Dat wat niet werkelijk te benoemen is, maar waar we woorden voor gebruiken als: God, bewustzijn, essentie, de ruimte waarin alles verschijnt, universele intelligentie, dát.
Perfectionisme
Het leven is perfect.
Niet omdat het zo hoort, maar omdat het niet anders kan zijn dan het is.
Mind heeft daar iets van opgevangen, maar begreep het verkeerd. Ze dacht dat zij degene was die voor perfectie moest zorgen.
Terwijl er niets gedaan hoeft te worden — omdat alles al is zoals het is.
Voor alles de Waarheid willen kennen en doorgronden
Het leven dat wij zijn, is Waarheid.
Er is niets anders dan dat ene leven, al vertelt Mind ons graag dat er losse entiteiten bestaan: ik, de ander, het leven.
Mijn verlangen om Waarheid te kennen is niets anders dan het verlangen om mijzelf te kennen.
Intuïtie vertelde me dat er een andere waarheid is dan die van Mind.
Mijn voortdurende zoektocht — waar ik ook begon, altijd weer bij hetzelfde uitkwam — werd gevoed door intuïtie.
Niet om iets te vinden, maar om telkens weer te ontdekken wat ik níet ben.
Ik ben niet te vinden.
En toch is dit het onderzoek dat ik te doen heb: nieuwsgierig blijven naar mijzelf, naar het leven dat ik ben.
Liever alleen dan zonder geestverwantschap
Het leven is ondeelbaar en onbegrensd.
Ik ben een uitdrukking van bewustzijn, niet een afgescheiden ziel met een eigen bewustzijn.
Intuïtie leidde mij naar mensen bij wie ik iets van mijn ware natuur kon herkennen.
Niet uit afwijzing van anderen, maar uit afstemming op essentie.
Behoefte aan zekerheid
Behoefte aan zekerheid geldt vaak als een belemmerende eigenschap.
En toch wijst ze rechtstreeks naar wie we werkelijk zijn.
Mind denkt dat zij zekerheid moet opbouwen: via bezit, rollen, structuren.
Maar de enige werkelijke zekerheid is de voortdurende doorstroming van bewustzijn in de vorm van ervaringen.
Wanneer ik open en nieuwsgierig ben naar wat zich via mij wil manifesteren, ervaar ik zekerheid als perfectie, waarheid, liefde, tevredenheid en spontane beweging.
Angst voor afwijzing
Net als ieder mens ken ik angst voor afwijzing.
Hoe complexer je overlevingspatronen, hoe groter die angst kan zijn.
Mind wil afwijzing koste wat het kost vermijden — en daar heeft ze, vanuit haar functie, gelijk in.
Wanneer Mind volledig wordt afgewezen, kan het menselijk functioneren ontregelen.
Maar intuïtie wijst op iets anders.
Niet op afwijzing door de ander, maar op het afwijzen van de eigen doorstroming.
Angst voor afwijzing nodigt uit om te stoppen met het afwijzen van wie je werkelijk bent.
Controle: zelf aan het roer willen staan
In onze cultuur is diep verankerd dat er een afgescheiden persoonlijke Mind is die keuzes maakt en verantwoordelijk is voor het verloop van het leven.
Gaat het goed, dan is het jouw verdienste. Gaat het mis, dan jouw schuld.
Ook hier heeft Mind haar rol verkeerd begrepen.
Het is waar: ik sta aan het roer.
Maar niet als persoonlijke bestuurder.
Ik ben het leven.
Bewustzijn creëert ervaringen via lichaam en Mind. Het BodyMind-systeem functioneert als een klankschaal: het ontvangt de tik en resoneert.
Gedachten komen op.
Het lichaam beweegt.
Mind acteert.
Het leven staat aan het roer.
Kan Mind de doorstroming blokkeren?
Strikt genomen: nee.
Mind is immers een activiteit van bewustzijn.
Maar Mind functioneert wel als filter.
En afhankelijk van overtuigingen laat dat filter bepaalde aspecten van het leven door — en andere niet.
Bij verliefdheid laat het filter liefde en schoonheid door.
Bij overtuigingen over tekort vooral beperking.
Bewustzijn communiceert via intuïtie, vaak juist via de schaduwzijde van onze zogenoemde slechte eigenschappen.
Net zolang tot de waarheid over onszelf wordt toegelaten.
Tot slot
Bewustzijn spreekt via jouw eigenschappen — ook via de eigenschappen die je liever kwijt zou zijn.
Heb jij vragen over de boodschap van jouw “slechte” eigenschappen?
Dan ben je welkom om contact met me op te nemen. Klik hier.
Niet om ze te veranderen, maar om ze te verstaan.
Meer lezen? Is jouw overlevingsmechanisme jouw unieke talent?
